به گزارش خبرنگار اقتصادی تابناک ، دولت با یک امضا، ماسک حمایت از کشاورز را کنار زد و با باز کردن درهای واردات برای 500 هزار تن گندم دامی، عملا اعلام کرد که تولید ملی در اولویت نیست که به نظر می رسد این ابلاغیه، نه یک تصمیم مدیریتی، بلکه ضربه به کشاورزانی است که تمام سال با عرق جبین جنگیدند تا حالا جایشان را به کالای وارداتی و سودهای نجوم بازرگانان بدهند.
مدیرکل دفتر مقررات صادرات و واردات وزارت صنعت، معدن و تجارت در مکاتبهای با مدیرکل دفتر واردات گمرک ایران، از تغییر گروه کالایی و مجاز شدن واردات گندم دامی خبر داد که بر اساس مصوبه هیات دولت، گندم دامی تحت ردیف تعرفه 10011910 از گروه کالایی (4) خارج و در اولویت ارزی (21) قرار گرفته است و درانتهای این ابلاغیه امده است، واردات گندم دامی تا سقف 500 هزار تن تا پایان سال 1405 مجاز خواهد بود.
سودهای نجومی در سایه ابلاغیههااین ابلاغیه درحالی صادرشده است که سوال اصلی این است که چرا در سال 1405، به جای حمایت از تولید داخلی گندم حتی گندمهای درجه دو یا دامی باید به سراغ واردات 500 هزار تن گندم برویم؟ این درحالی است که وقتی دولت اجازه واردات حجم گستردهای از یک کالا را میدهد، عملا قیمت محصول در بازار داخلی را پایین میآورد و کشاورزی که با سختی گندم تولید کرده است حالا باید با رقیب خارجی رقابت کند و این مساله یعنی کاهش قیمت خرید از کشاورز و ضربه زدن به انگیزه تولید در سالهای آینده.
البته دولت شاید به ظاهر از خودکفایی در محصولات استراتژیک حمایت کند اما واردات گندم که استراتژیکترین کالای کشاورزی ایران است معنایی جز شکست در برنامهریزی برای تامین نیازهای داخلی را ندارد بنابراین تغییر گروه کالایی به اولویت 21 که همان تسهیل در واردات است به معنی این است که ما نتوانستهایم زنجیره تامین خوراک دام را در داخل مدیریت کنیم.
حقیقت تلخ ابلاغیه جدید صمت!
ازسویی دیگر، تغییر گروه کالایی و مجاز شدن واردات تا پایان سال، فرصت طلایی برای ایجاد سودجویی های جدید می دهد ؛ چراکه باز شدن درهای واردات برای 500 هزار تن کالا، منجر به این میشود که تعداد محدودی از بازرگانان و واردکنندگان، سهمیه را تصاحب کنند و با ایجاد کمیابی مصنوعی در بازار، قیمت را بالا ببرند در حالی که هدف، تامین خوراک دام بود، اما احتمال دارد که تنها سود بازرگان حفظ شود و دامپرور همچنان با قیمت بالا مواجه باشد.
البته تجربه نشان داده است که واردات گندم دامی روی قیمت سایر غلات مانند جو یا ذرت نیز اثرگذار است و سوال مهم اینجاست که اگر این واردات با هدف کاهش قیمت خوراک دام صورت می گیرد، چرا این تصمیم در ابتدای سال یا در فصل کاشت گرفته نشد؟
بهانه جدید برای سودجوییهای نجومیهمچنین مجاز شدن واردات 500 هزار تن گندم دامی توسط وزارت صمت، اگرچه در ظاهر برای کمک به دامپروران است، اما این تصمیم، در حالی اتخاذ شده که کشاورز داخلی با قیمتهای پایین دست و پنجه نرم می کند؛ بنابراین تغییر گروه کالایی به اولویت 21، همان باز کردن درهای بازار برای رانتهای وارداتی است که در نهایت نه کشاورز را راضی میکند و نه قیمت خوراک دام را برای مصرفکننده نهایی پایین میآورد.
اما نکته قابل تامل این است که چرا تصمیم برای واردات 500 هزار تن گندم دامی در فصل کاشت یا ابتدای سال گرفته نشد؟ چه اتفاقی در زنجیره تامین خوراک دام افتاده که دولت ناگهان به اولویت 21 و تسهیل واردات پناه آورده است؟ و آیا ما با یک بحران واقعی رو به رو هستیم یا با یک بازی مهندسی شده برای ایجاد کمیابی مصنوعی و افزایش قیمتها در بازار؟
