ایسنا: رژیم صهیونیستی برخلاف انتظارش، هیچ برخورد ترجیحی در سیاست تعرفهای آمریکا دریافت نکرد و اکنون با تعرفه 15 درصدی صادرات به حامی بزرگش روبروست.
دولت «اسرايیل» تا دقیقه آخر، بر این باور بود که تعرفه واشنگتن بر صادرات محصولات اسرايیلی به آمریکا، 10 درصد خواهد بود و به این رژیم نسبت به کشورهای دیگر، مزیت میدهد. اما این امید، با اعلام تعرفه 15 درصدی واشنگتن، یکشبه بر باد رفت.
در کمال ناامیدی مقامات مسيول مذاکرات با آمریکا شامل آوی سیمهون، مشاور اقتصادی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی و نیر بارکات، وزیر اقتصاد و صنعت رژیم صهیونیستی، تعرفه آمریکا برای صادرات محصولات اسرايیلی، 15 درصد تعیین شد.
این شوک اسرايیلیها در گزارش «گلوبز» منعکس شد. این وبگاه اقتصادی اسرايیلی نوشت: نه تنها عدد نهایی، بلکه نحوه تعیین آن نیز نشان میدهد که آمریکاییها واقعا «اسرايیل» را در محاسبات خود در نظر نگرفتهاند. دونالد ترامپ، ريیسجمهور آمریکا، اعلام کرده بود کشورهایی که آمریکا با آنها کسری تجاری دارد و به توافق تجاری جدیدی نرسیدهاند، به طور خودکار مشمول تعرفه 15 درصدی خواهند شد. «اسرايیل» یکی از این کشورهاست، اما چرا هیچ توافق تجاری میان دو طرف امضا نشده است؟ «اسرايیل» در مذاکرات اولیه، مزایای تجاری زیادی را به آمریکا پیشنهاد داد. در واقع، تقریبا تمام جزيیات نهایی شده بود. هیچ شکاف واقعی میان دو طرف حداقل در مذاکرات در سطح حرفهای وجود نداشت. امضای یک توافق تجاری میتوانست «اسرايیل» را به تعرفه 10 درصدی مورد نظر برساند، اما قبل از مرحله امضا، آمریکاییها ناگهان ناپدید شدند. منابع اسرايیلی میگویند هیچ کسی نبود که با او توافق را امضا کنند. مذاکرات برخلاف هر چیزی بود که اسرايیلی تاکنون در مورد آمریکا شناخته بود و متناقض، ناهماهنگ و نامشخص بود.
طبق گزارش «گلوبز»، بنیامین نتانیاهو، اولین کسی بود که پس از اعلام طرح جهانی ترامپ در آوریل، برای گفتگو در مورد تعرفهها با ريیسجمهور آمریکا به کاخ سفید رفت. نتانیاهو در یک پخش زنده به تمام جهان قول داد که «اسرايیل»، تمام تعرفههای واردات آمریکا را لغو خواهد کرد. این وعده به دلیل فشار لابی کشاورزان اسرايیلی که خواستار حمایت از محصولات داخلی بودند، به طور کامل اجرا نشد. اما «اسرايیل» با پیشنهادی حتی سخاوتمندانهتر به آمریکاییها بازگشت و اعلام کرد برای خرید گندم گرانقیمت از آمریکا یارانه پرداخت خواهد کرد. آمریکاییها از این فرصت استفاده کردند و همکاران اسرايیلی خود را تحت فشار قرار دادند تا به سرعت ترتیبات پیشنهادی آوی دیختر، وزیر کشاورزی را نهایی کنند. وزارت دارایی مخالفت کرد، اما نتانیاهو تصمیم گرفت و دستور داد که مطابق خواستههای آمریکاییها عمل شود. در نهایت، این توافق امضا نشد.
«گلوبز» با این سوال که چرا در نهایت، آمریکا امضای توافقی را که تعرفه صادرات «اسرايیل» را به میزان قابل توجهی کاهش میداد، به تعویق انداخت؟ چنین نتیجه گرفت: به نظر میرسد که ملاحظات اقتصادی نبوده و مطمينا در دست تیمهای مذاکرهکننده نبوده است. در نهایت، برنامه تعرفهها همچنین ابزاری برای سیاست خارجی است؛ اهرمی که ترامپ از آن برای فشار بر دولتهای سراسر جهان برای همسو شدن با او در مسايل مختلف استفاده میکند. در مورد «اسرايیل»، فوریترین مسيله، تمایل ترامپ برای پایان دادن به جنگ در نوار غزه و دستیابی به توافق با حماس در مورد بازگشت اسیران اسرايیلی است. این اتفاق هنوز روی نداده است، وچه مرتبط باشد چه نباشد، هیچ توافق تجاری نیز حاصل نشده است.
