به گزارش خبرنگار اقتصادی ایلنا، بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که وضعیت مخازن سدهای کشور در آستانه فصل زمستان با کاهش چشمگیری مواجه شده است. بر اساس داده‌های منتشر شده، تا ابتدای آذر ماه، حجم آب ورودی به سدها به یک میلیارد و 980 میلیون متر مکعب رسیده است که در مقایسه با رقم سه میلیارد و 190 میلیون متر مکعبی مدت مشابه سال گذشته، کاهشی 38 درصدی را نشان می‌دهد. همچنین، درصد پرشدگی مخازن سدها به 32 درصد رسیده است که نسبت به مدت مشابه سال قبل، 26 درصد کمتر است.
وضعیت بحرانی سدها در استان‌های مختلف
رصد وضعیت سدهای کشور بیانگر شرایط بحرانی است، به‌ویژه در استان‌هایی مانند تهران، اصفهان، خراسان رضوی، قم، هرمزگان، زنجان، کرمان و مرکزی که وضعیت سدها به مراتب بدتر از سایر مناطق است. این کاهش ذخایر آب می‌تواند تاثیرات جدی بر تامین آب شرب، کشاورزی و صنعت در این مناطق داشته باشد.
وضعیت سدهای تامین‌کننده آب تهران و البرز
بررسی آخرین وضعیت سدهای تامین‌کننده آب تهران و البرز نیز نشان‌دهنده کاهش قابل توجه ذخایر آب است.
بر این اساس تا ابتدای آذر سال آبی جاری سد امیرکبیر با موجودی 9 میلیون متر مکعب و تنها 5 درصد پرشدگی، نسبت به مدت مشابه سال گذشته، کاهشی 87 درصدی را تجربه کرده است.
سد لار تنها 11 میلیون متر مکعب ذخیره آب دارد و با یک درصد پرشدگی، کاهشی 57 درصدی نسبت به سال گذشته را نشان می‌دهد.
سد طالقان با ذخیره 136 میلیون متر مکعب و 32 درصد پرشدگی، کاهشی 42 درصدی نسبت به سال قبل را ثبت کرده است.
-سد لتیان-ماملو با ذخیره 24 میلیون متر مکعب و 7 درصد پرشدگی، کاهشی 62 درصدی نسبت به سال گذشته را تجربه کرده است.
کاهش شدید بارندگی
ارتفاع کل ریزش‌های جوی از ابتدای مهر تا 30 آبان تنها 5.6 میلیمتر بوده است. این در حالی است که در دوره‌های مشابه درازمدت، متوسط بارندگی 28.7 میلیمتر و در سال آبی گذشته 25 میلیمتر بوده است. این کاهش بارندگی به‌ویژه در 9 استان فارس، کرمان، سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بویر احمد، بوشهر، یزد، هرمزگان، قم و خراسان جنوبی به صفر رسیده است.
رتبه بارش کشور در دوره 58 ساله "آخر" و نتایج مدل‌های پیش‌بینی بارش نیز این پاییز را به‌عنوان یکی از نامناسب‌ترین دوره‌ها از نظر تولید منابع آب نشان می‌دهد.
وضعیت سدهای کشور به‌ویژه در استان‌های مرکزی و جنوبی با کاهش شدید ذخایر آب و بارندگی مواجه شده است. این شرایط بحرانی نیازمند اقدامات فوری و برنامه‌ریزی بلندمدت برای مدیریت منابع آب و جلوگیری از تشدید بحران در آینده است. مسيولان و ذی‌نفعان باید به‌سرعت تدابیر لازم را برای مقابله با این وضعیت اتخاذ کنند تا از تاثیرات منفی آن بر زندگی مردم و اقتصاد کشور جلوگیری شود.
