به گزارش ایلنا از روابط عمومی شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس، در پی برنامه ریزیهای صورت گرفته برای تکمیل زنجیره ارزش و خلق ارزش افزوده بیشتر در گروه صنایع پتروشیمی خلیج فارس، پروژه شیرینسازی برش سنگین که از سال 1399 در دستور کار پتروشیمی نوری قرار گرفته و عملیات اجرایی آن آغاز شده بود به پیشرفت 100 درصدی رسید و تولید محصول در این واحد محقق شد.
به گفته غلامرضا جمشیدی مدیرعامل پتروشیمی نوری، با تعریف این پروژه تلاش شد با کاهش میزان گوگرد و ارتقای کیفیت محصول، یک محصول با ارزش افزوده بالاتر تولید شود تا امکان حضور موثرتر در بازارهای صادراتی جهان را داشته باشد.
اکنون با همت کارکنان صنعت پتروشیمی شاغل در پتروشیمی نوری میزان گوگرد برش سنگین از حدود 2500 ppm به کمتر از 10 ppm رسید و محصولی مطابق با استانداردهای بینالمللی سوختهای پاک تولید شد؛ دستاوردی که میتواند مسیر حضور این محصول در بازارهای بینالمللی و بهویژه بازار سوخترسانی دریایی را هموار کند.
یکی از اهداف مهم این پروژه، حفظ و توسعه بازارهای صادراتی و ایجاد امکان استفاده از این محصول در حوزه بانکرینگ است؛ بازاری که میتواند ارزش افزوده قابلتوجهی برای پتروشیمی نوری و گروه صنایع پتروشیمی خلیج فارس ایجاد کند و جایگاه پتروشیمی نوری را در زنجیره تامین سوختهای باکیفیت ارتقا دهد.
گازويیل یورو 6 محصولی با استاندارد کیفی بسیار بالا و شناختهشده در بازارهای اروپایی است و تولید چنین محصولی در یک مجتمع پتروشیمی ایرانی، ظرفیت ارزشمندی برای کشور ایجاد میکند.
اکنون پتروشیمی نوری ظرفیت تولید گازويیل یورو6 را به میزان میانگین حدود 2 میلیون تن در سال دارد و بسته به شرایط خوراک و ترکیب برش سنگین، امکان افزایش ظرفیت تولید نیز وجود دارد.
*سرمایهگذاری 67 میلیون یورویی برای یک پروژه استراتژیک
به گفته جمشیدی برای اجرای پروژه شیرینسازی برش سنگین، حدود 67 میلیون یورو سرمایهگذاری ارزی و 2.5 همت سرمایهگذاری ریالی انجام شده است و نرخ بازگشت سرمایه پروژه نیز حدود 29 درصد برآورد شده که نشاندهنده توجیه اقتصادی مناسب و ظرفیت بالای پروژه برای افزایش سودآوری شرکت است. حدود 70 درصد این پروژه با استفاده از توان و ظرفیت داخلی اجرا شده است. در جریان اجرای پروژه، شرکتهای متعددی نیز در قالب مجموعههای دانشبنیان وارد این عرصه شدند و توانستیم از ظرفیت علمی، فنی و فناورانه شرکتهای داخلی استفاده کنیم.
داخلیسازی کاتالیستهای مورد نیاز یکی از مهمترین دستاوردهای این پروژه است که از حدود سه سال پیش، مسیر بومیسازی آنها آغاز شد و امروز به تولید داخلی رسید. نکته قابل توجه این است که اجرای این پروژه حتی در شرایط دشوار جنگ 40 روزه نیز متوقف نشد.
آنچنان که جمشیدی تاکید میکند، یکی از نقاط برجسته این پروژه، اجرای آن با اتکا به توان متخصصان داخلی و بدون حضور لایسنسور خارجی بود.
