به گزارش خبرگزاری مهر، در برنامه‌های روز پنجشنبه 21 آبان‌ماه (12 نوامبر)، نمایندگان دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و کارشناسان حوزه شهری بر ضرورت تبدیل برنامه‌های سازگاری اقلیمی به اقدامات اجرایی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های مقاوم تاکید کردند.
یکی از محورهای مهم این روز، نشست سطح بالای «تاب‌آوری شهری، سازگاری و اقدام اقلیمی» بود که با حضور رهبران و نمایندگان کشورها برگزار شد. در این نشست، نقش شهرها در مقابله با پیامدهای تغییر اقلیم، ضرورت تقویت هماهنگی میان دولت‌های ملی و مدیریت‌های محلی و همچنین تامین منابع مالی برای اجرای پروژه‌های سازگاری بررسی شد.
به گزارش وزارت نیرو، بر اساس گزارش‌های ارايه‌شده در این نشست، کشورهای درحال‌توسعه تا سال 2035 سالانه به حدود 310 تا 365 میلیارد دلار منابع مالی برای سازگاری با تغییر اقلیم نیاز خواهند داشت؛ در حالی که میزان تامین مالی عمومی بین‌المللی سازگاری در سال 2023 حدود 26 میلیارد دلار بوده است. این فاصله، ضرورت تسهیل دسترسی شهرها و جوامع آسیب‌پذیر به منابع مالی و آماده‌سازی پروژه‌های قابل سرمایه‌گذاری را برجسته می‌کند.
در بخش دیگری از برنامه‌های روز چهارم، نشست وزارتی ساختمان و اقلیم با محوریت «پیمان آنتالیا برای ساختمان‌های بهره‌ور از انرژی» برگزار شد. این چارچوب با هدف کاهش 25 درصدی شدت مصرف انرژی عملیاتی ساختمان‌های جهان تا سال 2035، نسبت به سطح سال 2020، طراحی شده است. تسریع برقی‌سازی ساختمان‌ها، ارتقای استانداردهای انرژی، بهسازی ساختمان‌های موجود، توسعه سامانه‌های گرمایش و سرمایش کارآمد و بسیج منابع مالی برای اجرای پروژه‌ها از جمله محورهای این پیمان است.
وزیران کشورهای کنیا، برزیل، فرانسه و هلند نیز حمایت خود را از پیمان آنتالیا اعلام کردند. این ابتکار با هدف کاهش مصرف انرژی ساختمان‌ها، پایین آوردن هزینه‌های خانوار و تقویت امنیت انرژی، دولت‌ها و سایر ذی‌نفعان بخش ساختمان را به همکاری دعوت می‌کند.
موضوع مدیریت گرمای شهری نیز در نشست‌های تخصصی مورد توجه قرار گرفت. کارشناسان بر اهمیت طراحی ساختمان‌های سازگار با اقلیم، استفاده از راهکارهای طبیعی برای خنک‌سازی، توسعه فضای سبز و برنامه‌ریزی شهری متناسب با افزایش دما تاکید کردند. در همین زمینه، برنامه اقدام گرمای آنتالیا با حمایت برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد برای افزایش آمادگی شهر در برابر موج‌های گرما در دست توسعه است.
همچنین در نشست‌های مرتبط با زیرساخت‌های تاب‌آور، بر ضرورت توجه به مخاطراتی مانند سیل، گرمای شدید، آتش‌سوزی و زلزله در تمام مراحل طراحی، ساخت، نگهداری و بازسازی زیرساخت‌ها تاکید شد.
از منظر بخش آب و انرژی، مباحث روز چهارم نشان داد که تاب‌آوری شهری بدون توجه هم‌زمان به امنیت تامین آب، پایداری شبکه برق، مدیریت مصرف انرژی و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی امکان‌پذیر نیست. افزایش دما و تداوم خشکسالی می‌تواند تقاضای آب و برق را افزایش دهد و فشار مضاعفی بر شبکه‌های تامین و توزیع وارد کند؛ ازاین‌رو، برنامه‌ریزی یکپارچه برای مدیریت منابع و ارتقای بهره‌وری در شهرها اهمیت فزاینده‌ای دارد.
برگزاری روز «شهرهای تاب‌آور و محیط ساخته‌شده» در COP31 بار دیگر بر این نکته تاکید کرد که مقابله با تغییر اقلیم تنها به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای محدود نمی‌شود؛ بلکه آمادگی شهرها، مقاوم‌سازی زیرساخت‌ها، بهینه‌سازی مصرف انرژی و تامین مالی پروژه‌های سازگاری نیز از ارکان اصلی توسعه پایدار و امنیت خدمات عمومی در آینده خواهد بود.
