به گزارش ایلنا از خبرگزاری رویترز، کارشناسان و وکلا ضمن ابراز نگرانی درباره توافق نفتی بلندمدت آمریکا و ونزويلا برای کنترل یکپنجم از ذخایر نفتی این کشور آمریکای جنوبی، وجاهت قانونی این قرارداد را زیر سوال بردند و خواستار شفافیت بیشتر درباره آن شدند.
این قرارداد بیسابقه که روز جمعه (ششم شهریور) از سوی دونالد ترامپ، ريیسجمهوری آمریکا، اعلام و توسط دلسی رودریگز، ريیسجمهوری موقت ونزويلا، تایید شد، کنترل بیش از 65 میلیارد بشکه نفت خام قابلبرداشت را در اختیار واشینگتن قرار میدهد. حجم این ذخایر نفتی از مجموع ذخایر نفتی اثباتشده 46 میلیارد بشکهای آمریکا فراتر است.
این توافق در حالی انجام میشود که از فرایند رقابتی برخوردار نبود و مذاکرات آن تا هفته گذشته مخفی مانده بود. افزونبراین، دستیابی به این توافق زمانی اعلام شد که مقامها و اپراتورهای ونزويلایی اصلاحات گسترده مربوط به قانون اصلی منابع هیدروکربوری این کشور و تبدیل و انتقال دهها سرمایهگذاری مشترک و قرارداد با شرایط جدید را هنوز تکمیل نکردهاند.
با اینکه ترامپ هفته گذشته با انتشار یادداشتی در شبکههای اجتماعی از مشارکت با شرکتهای خصوصی خبر داد، اما تاکنون نام شرکتهایی که برای اداره این میدانهای نفتی اعلام آمادگی کردهاند، فاش نشده است.
شرکت نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز (NABEP) با مدیریت آلخاندرو بتانکورت، سرمایهگذار جنجالی ونزويلایی که واسط بین کاراکاس و واشینگتن است، در گفتوگو با نیویورک تایمز با اشاره به انتشار گزارشهایی مبنی بر حضور این شرکت در این توافق، از تمایل برای همکاری با آمریکا خبر داد.
لويیزا پالاسیوس، پژوهشگر ارشد در مرکز سیاست انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، گفت: اگر هدف از این توافق، تلاش برای کاهش خطر سرمایهگذاری در ونزويلا باشد، چنین قراردادی با آمریکا میتواند نتیجه عکس دهد و چهارچوب قانونی شکننده این کشور را بیشازپیش تضعیف کند.
بااینحال، رودریگز، ريیسجمهوری موقت ونزويلا، در دفاع از این قرارداد گفت: این قرارداد دستکم 25 سال و مطابق با قانون منابع هیدروکربوری این کشور عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است. بر اساس آن، 100 میلیارد دلار سرمایهگذاری انجام میگیرد و 209 میلیارد و 300 میلیون دلار از حق امتیاز و مالیات درآمد ایجاد میشود و از هر بشکه تولیدشده حدود 19 دلار متعلق به ونزويلا خواهد بود.
کارشناسان درباره قانونیبودن این توافق ابراز تردید کردهاند، به ویژه اینکه انتخاب الگوی قرارداد میدانها و شرکتها بهجای ونزويلا، در اختیار آمریکا قرار دارد.
خوان کارلوس آپیتز، ريیس دانشکده حقوق دانشگاه مرکزی ونزويلا، گفت: با اینکه آمریکا بهطور رسمی با این توافق موافقت کرده، اما ممکن است در آینده اقدام قانونی علیه آن انجام شود.
در همین حال، به نظر میرسد درآمد مالیاتی موردنظر ونزويلا کمتر از مقدار تعیینشده در قانون این کشور باشد.
فرانسیسکو مونالدی از موسسه تحقیقاتی بیکر متعلق به دانشگاه رایس، روز شنبه (هفتم شهریور) با انتشار یادداشتی در شبکههای اجتماعی اعلام کرد: مالیاتهایی که قرار است دولت موقت ونزويلا دریافت کند، بسیار اندک است.
وی همچنین از شفافنبودن سیاست نفتی ونزويلا انتقاد کرد. این سیاست از زمان ربودن نیکولاس مادورو، ريیسجمهوری پیشین این کشور، در ماه ژانویه توسط آمریکا اتخاذ شده است.
بر اساس فهرستی که به رویت رویترز رسیده است، 65 میلیارد بشکه نفت از 17 میدان نفتی ونزويلا تولید خواهد شد که بیشتر این ذخایر در هشت بلوک بزرگ در کمربند وسیع اورینوکو، منطقه اصلی تولید ونزويلا و مناطقی در امتداد دریاچه ماراکایبو قرار دارند.
تحلیل شرکت مشاوره گس انرژی آمریکای لاتین در کاراکاس نشان داد که این میدانها از 63 میلیارد و 700 میلیون بشکه ذخایر اثباتشده برخوردارند. به گفته برخی از کارشناسان، پیشبینی میشود اتمام ذخایر قابل بازیافت این کشور بیش از 25 سال زمان ببرد.
ترامپ که به دلیل افزایش قیمت بنزین ناشی از درگیریهای خاورمیانه زیر فشار سیاسی قرار گرفته است، در نظر دارد از نفت تولیدشده در ونزويلا برای پرکردن ذخیرهسازیهای راهبردی این کشور استفاده کند.
