به گزارش ایلنا، قرار است نان بخریم؛ نه غذای رستورانی، نه خرید ماهانه، نه کالای لوکس. چند قرص نان که قرار است از یک نانوایی به دست مشتری برسد. اما وقتی سفارش در اسنپ ثبت میشود، مبلغ نهایی فقط قیمت نان نیست.
در فاکتور، علاوه بر قیمت نان، هزینه بستهبندی و هزینه ارسال، یک ردیف دیگر هم دیده میشود؛ «هزینه خدمات» با مبلغ 15 هزار تومان.
همین یک ردیف کافی است تا یک سوال ساده شکل بگیرد: این 15 هزار تومان دقیقا بابت چه خدمتی از مشتری گرفته میشود؟
مسيله، دریافت هزینه برای یک خدمت واقعی نیست. مسيله این است که مشتری در همان لحظهای که قرار است پرداخت کند، با عنوانی مواجه میشود که توضیح روشن و قابل فهمی درباره آن ارايه نشده است.
وقتی بستهبندی و ارسال جداگانه حساب میشود
کاربر هنگام ثبت سفارش، هزینهها را به تفکیک میبیند. قیمت نان مشخص است. هزینه بستهبندی مشخص است. هزینه ارسال هم در فاکتور آمده است.
اما بعد از همه اینها، یک مبلغ دیگر تحت عنوان «هزینه خدمات» به حساب اضافه میشود.
طبیعی است که مشتری بخواهد بداند این خدمت چیست.
آیا بابت استفاده از پلتفرم است؟ بابت ثبت و پردازش سفارش است؟ بخشی از هزینه پشتیبانی و زیرساخت محسوب میشود؟ یا اساسا مدل درآمدی دیگری پشت آن قرار دارد؟
اگر پاسخ یکی از این موارد است، چرا همانجا برای مشتری توضیح داده نمیشود؟
کاربر قرار نیست هنگام پرداخت، صرفا به یک عنوان کلی مثل «خدمات» اکتفا کند و نداند بابت چه چیزی پول میدهد.
یک نان ساده و چند هزینه
موضوع زمانی بیشتر به چشم میآید که پای یک خرید روزمره در میان باشد.
ممکن است برای خرید یک وعده غذای کامل، کاربر به پرداخت هزینه خدمات، ارسال و بستهبندی عادت کرده باشد و آن را بخشی از هزینه استفاده از یک پلتفرم آنلاین بداند. اما وقتی صحبت از چند قرص نان است، اضافهشدن چند ردیف هزینه به فاکتور، سوالبرانگیزتر میشود.
خصوصا برای خانوادهای که همین امروز باید هزینههای خوراک، اجاره، دارو و رفتوآمد را مدیریت کند، هر مبلغ اضافهای در خرید کالاهای ضروری اهمیت پیدا میکند.
15 هزار تومان شاید به تنهایی مبلغ تعیینکنندهای نباشد، اما وقتی مشتری میبیند بابت خود کالا یک مبلغ پرداخت کرده و جداگانه برای بستهبندی و ارسال هم پول میدهد، انتظار دارد بداند ردیف بعدی دقیقا چه معنایی دارد.
هزینه خدمات؛ خدمت آن چیست؟
اینجاست که مسيله از یک گلایه ساده کاربری فاصله میگیرد و به موضوع شفافیت قیمتگذاری میرسد.
پلتفرمهای آنلاین بابت خدماتی که ارايه میکنند، طبیعتا هزینههایی دارند و میتوانند برای سرویس خود درآمد کسب کنند. بحث این نیست که یک شرکت نباید درآمد داشته باشد.
بحث این است که مشتری باید بداند پولی که از حساب او کم میشود، بابت چه چیزی است.
اگر اسنپ میگوید این 15 هزار تومان هزینه ارايه خدمات پلتفرم است، انتظار میرود دقیقا توضیح دهد این خدمت شامل چه مواردی میشود.
اگر بخشی از مبلغ مربوط به پشتیبانی، پردازش سفارش، زیرساخت یا هر عنوان دیگری است، چرا این موارد برای مصرفکننده شفاف نشده است؟
و اگر این مبلغ تحت عنوان «هزینه خدمات» بخشی از مدل درآمدی اسنپ است، آیا بهتر نیست مشتری همان ابتدا و پیش از پرداخت، به شکل روشن از آن مطلع باشد؟
ماجرای فقط یک سفارش نیست
موضوع زمانی جدیتر میشود که بدانیم «هزینه خدمات» عنوانی است که کاربران اسنپفود پیشتر نیز درباره آن سوال و ابهام مطرح کردهاند. در سالهای گذشته نیز در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی، کاربران درباره نحوه قیمتگذاری نان، هزینه بستهبندی و سایر هزینههای سفارش از اسنپفود انتقادهایی مطرح کردهاند.
این موارد البته به خودی خود اثباتکننده تخلف نیست، اما یک موضوع را روشن میکند: کاربر درباره اجزای مبلغی که پرداخت میکند، توضیح شفاف میخواهد.
در چنین شرایطی، سادهترین راه برای پایاندادن به ابهامها، توضیح روشن خود شرکت است.
اسنپ باید توضیح بدهد
15 هزار تومان «هزینه خدمات» در سفارش نان دقیقا بابت چه خدمتی از مشتری دریافت میشود؟ این مبلغ چگونه محاسبه میشود و آیا برای همه سفارشها یکسان است؟ وقتی هزینه ارسال و بستهبندی جداگانه از مشتری دریافت میشود، عنوان «هزینه خدمات» چه خدمات اضافهای را پوشش میدهد؟
آیا این مبلغ تماما درآمد اسنپ است یا بخشی از آن به نانوایی، پیک یا مجموعه دیگری اختصاص پیدا میکند؟ و مهمتر از همه، چرا جزيیات این هزینه در زمان ثبت سفارش به زبان روشن و قابل فهم برای مشتری توضیح داده نمیشود؟
مشتری حق دارد قبل از پرداخت بداند دقیقا چه مبلغی بابت کالا میدهد و چه مبلغی بابت استفاده از سرویس. این مطالبه پیچیدهای نیست؛ شفافیت در فاکتور است.
خبرگزاری ایلنا برای روشنشدن موضوع، از شرکت اسنپ میخواهد درباره دریافت 15 هزار تومان تحت عنوان «هزینه خدمات» در سفارش نان توضیح دهد و جزيیات این هزینه را برای افکار عمومی و کاربران تشریح کند.
فاطمه محمدی جام- خبرنگار









