سمیه گلپور، ريیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران با تاکید بر اینکه اعتراضات اقتصادی و معیشتی کارگران ریشه در مشکلات ساختاری دارد، به خبرنگار مهر، گفت: اعتراض صنفی نه تهدید امنیتی است و نه رفتاری ساختارشکنانه، بلکه هشداری اجتماعی نسبت به تنگتر شدن معیشت خانوارهای کارگری است.
اعتراض، نتیجه بیپاسخی به مطالبات انباشته
این نماینده جامعه کارگری با اشاره به شرایط معیشتی کارگران اظهار کرد: کارگران زمانی دست به اعتراض میزنند که فاصله میان دستمزد و هزینههای واقعی زندگی به نقطه بحرانی میرسد. کاهش قدرت خرید، بیثباتی شغلی و بیتوجهی به مطالبات صنفی، زمینهساز شکلگیری اعتراضات معیشتی است.
وی افزود: تجربه نشان داده است که نادیده گرفتن مطالبات اقتصادی و تاخیر در پاسخگویی، اعتراضات را به مسيلهای پیچیدهتر تبدیل میکند، در حالی که شنیدن بهموقع و گفتگوی مستقیم میتواند از بروز تنشهای اجتماعی جلوگیری کند.
تشکلهای کارگری؛ مسیر عقلانی مدیریت اعتراضات
ريیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران با تاکید بر نقش تشکلهای صنفی گفت: تشکلهای کارگری زبان گویای بدنه کار هستند و میتوانند مطالبات را بهصورت کارشناسی و قابل مذاکره منتقل کنند. بیتوجهی به این ظرفیت، عملا مسیر گفتگو را مسدود میکند.
وی تصریح کرد: اگر دولت بهجای برخوردهای سلبی، گفتگوی واقعی با نمایندگان قانونی کارگران را در دستور کار قرار دهد، بخش زیادی از اعتراضات پیش از رسیدن به مرحله تنش اجتماعی قابل مدیریت است.
دستمزد، محور اصلی اعتراضات معیشتی
این مسيول صنفی با اشاره به موضوع دستمزد، گفت: تعیین مزد بدون توجه به سبد معیشت واقعی خانوارهای کارگری، یکی از مهمترین عوامل نارضایتی است. نمیتوان انتظار داشت کارگری که هزینههای زندگیاش تامین نمیشود، نسبت به آینده شغلی و اجتماعی خود احساس امنیت کند.
گلپور افزود: امنیت پایدار از مسیر عدالت اقتصادی میگذرد و عدالت اقتصادی بدون اصلاح سیاستهای مزدی و تقویت امنیت شغلی محقق نخواهد شد.
مطالبه جامعه کارگری از دولت
ريیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران با بیان اینکه جامعه کارگری خواسته مشخصی دارد، گفت: بهرسمیت شناختن حق اعتراض صنفی، احیای گفتوگوی سهجانبه واقعی، مشارکت دادن نمایندگان کارگری در تصمیمات کلان اقتصادی و پاسخگویی شفاف به مطالبات مردم، میتواند سرمایه اجتماعی را تقویت کند.
وی تاکید کرد: اعتراضات معیشتی باید بهعنوان زنگ هشدار تلقی شود، نه تهدید. هرچه اعتماد اجتماعی تقویت شود، هزینههای اداره کشور نیز کاهش خواهد یافت.
گلپور در پایان اظهار کرد: جامعه کارگری ستون تولید کشور است و حفظ ثبات اجتماعی بدون توجه به معیشت کارگران ممکن نیست. امنیت واقعی زمانی شکل میگیرد که کارگر احساس کند دیده میشود، شنیده میشود و در تصمیمگیریها نقش دارد.
